Son zamanlarda Mersin Büyükşehir Belediyesinin kafelerine bir haller oldu.
Biraz soluklanmak, bir çay-kahve içmek, hafif bir şeyler atıştırmak için sahildeki kafelere giden halk, fiyatlar karşısında adeta şok yaşıyor.
Adnan Menderes Bulvarı üzerindeki Kültür Parkta farklı konseptlerde birçok kafe açtı Büyükşehir Belediyesi.
İyi de yaptı.
Sahile de Mersin’e de yakıştı.
Ancak, ilk açıldıklarında amacına uygun olarak halk için hizmet veren bu kafelerin şimdilerde lüks mekanlardan farkı kalmadı.
Hatta bazı yiyecek ve içecekler, birçok yerden daha pahalı.
Sosyal belediyecilik ilkesiyle açılan ve çok küçük bir kârla vatandaşa hizmet veren bu işletmelerde bir çay-kahve içmek artık çok zor bu günlerde.
Düşünün; dört kişilik çekirdek bir aile, hafta sonunda ya da akşam serinliğinde parka gelmiş, bir şeyler yiyip içmek için de belediyenin kafelerinden birine oturmuş.
Daha kasada ödeme yaparken karşılaştığı fiyatlarla aldıkları yemeden kursaklarında takılıp kalmış.
Bir belediyenin işlettiği kafeler bu kadar pahalı olabilir mi?
Emekli de asgari ücretli de bu kafelerden yararlansın, deniz havası eşliğinde yesin içsin diye açılan bu işletmeler, artık belediye kazancını katlasın mantığıyla işliyor.
Belediye kafesi mi lüks işletme mi buralar?
Emekli de asgari ücretli de önünden geçip gidiyor.
Anneler babalar, çocuklarını kafelerden uzak tutmak için çabalıyor.
Diyeceksiniz ki; ‘Ama bu kafeler tıklım tıklım dolu. Kasa önlerinde uzun kuyruklar var.’
Onların bir bölümü hali vakti yerinde olanlar, bir bölümü aile bütçesinde delik de açacak olsa çocuklarını mahrum bırakmak istemeyenler, bir bölümü de kredi kartının ‘sihirli’ gücüne sığınanlar.
Ayrıca merkez nüfusu 1 milyonu çoktan aşmış Mersin’de, gelir düzeyi yüksek yüzde 10’luk kesimi de unutmamak lazım.
Kiradan, faturalardan, yangın yerine dönmüş mutfaktan ay sonunu getiremeyen ve kent nüfusunun yarısından fazlasını oluşturan yüz binlerce insan, bu kafelere oturabiliyor mu?
Buna bakmak lazım.
Sosyal belediyeciliği burada sorgulamak lazım.
Mersin Büyükşehir Belediyesi yetkililerine bu ilkeyi anımsatmak lazım.
Emekliye, asgari ücretliye deniz havası eşliğinde çay-kahve içmeyi, bir şeyler atıştırmayı, karnını doyurmayı çok görmemek lazım.
Kârını katlamak yerine;
Halk için, halktan yana belediyeciliği nerede bıraktığını sormak lazım..
